FDDI (Fibre Distributed Data Interface)

Πρόλογος

            Το παρόν κείμενο αισιοδοξεί να αποτελέσει μια σύντομη εισαγωγή και περιήγηση στο FDDI. Το Fiber Distributed Data Interface, ή πιο γνωστό ως FDDI, είναι ένα σύνολο από πρότυπα για τοπικά δίκτυα υπολογιστών, ανεπτυγμένα υπό τη προστασία του οργανισμού ANSI (American National Standards Institute) και εγκεκριμένα για διεθνή χρήση από τον οργανισμό ISO (International Standards Organization). Έχοντας κατά νου τα παραπάνω, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι το FDDI είναι, σε αντίθεση με άλλα συστήματα τοπικών δικτύων, τα οποία πολύ συχνά σχετίζονται με συγκεκριμένους κατασκευαστές, ευρέως αποδεκτό και υποστηριζόμενο στη βιομηχανία ως το διεθνές πρότυπο επόμενης γενιάς για διασυνδέσεις δικτύων με υψηλές ταχύτητες.

            Αρχικά βασισμένα στη χρήση της τεχνολογίας οπτικών ινών, τα δίκτυα FDDI μπορούν να μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες δεδομένων πολύ γρηγορότερα και σε μεγαλύτερες αποστάσεις από ότι τα συνηθισμένα τοπικά δίκτυα. Το FDDI είναι μια τεχνολογία των 100 Megabit per second (100Mbps) η οποία χρησιμοποιεί ένα πρωτόκολλο με timed-token για να συντονίσει τη πρόσβαση των υπολογιστών στο δίκτυο και μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 155Mbps. Προβάλλει ως μια λύση στα υπερφορτωμένα δίκτυα υψηλών προδιαγραφών σταθμών εργασίας, εξυπηρετητών, γραφικών και εφαρμογών πολυμέσων.

 

Bασικές Αρχές του FDDI

            Στη σημερινή εποχή των υψηλών απαιτήσεων, η γρήγορη πρόσβαση και διανομή πληροφορίας είναι πολύ σημαντικές λειτουργίες για κάθε οργανισμό. Τα δίκτυα διαδραματίζουν έναν όλο και αυξανόμενα σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Η επιλογή του κατάλληλου δικτύου δεν είναι πάντα μια απλή υπόθεση. Πολλοί παράγοντες πρέπει να εκτιμηθούν. Το FDDI αποτελεί μια αξιόλογη και το κυριότερο αξιόπιστη λύση.

            Τα συστήματα δικτύωσης είναι σχεδιασμένα σε επίπεδα. Κάθε επίπεδο διενεργεί ένα συγκεκριμένο σύνολο λειτουργιών και υπηρεσιών. Όταν συνδυαστούν όλα τα επίπεδα μαζί, δημιουργείται μια αρχιτεκτονική. Η αρχιτεκτονική ενός δικτύου είναι πολύ σημαντική επειδή ταξινομεί τις διαδικασίες επικοινωνίας σε λογικές ομάδες (επίπεδα) ώστε να λειτουργούν πάντα με μια peer-to-peer ιεραρχική σχέση.

            Κάθε επίπεδο έχει το δικό του σύνολο από κανόνες και διαδικασίες που καλούνται πρωτόκολλα. Τα πρωτόκολλα ρυθμίζουν τη δραστηριότητα σε κάθε επίπεδο. Ρυθμίζουν επίσης την επικοινωνία και τη μεταφορά δεδομένων μεταξύ επιπέδων και μέσω συνδέσεων μεταξύ κόμβων. Τα επίπεδα είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, δηλαδή αλλαγές σε ένα από αυτά δεν επηρεάζουν τα γειτονικά. Για παράδειγμα, αλλάζοντας το φυσικό μέσο μετάδοσης δεν αλλάζει ο τύπος της σύνδεσης δεδομένων.

            Με αυτό το τρόπο επιτυγχάνουμε τα παρακάτω:

1. Η σχεδίαση και υλοποίηση δικτύων είναι ευκολότερη.

2.      Τα δίκτυα μπορούν να παρέχουν στους χρήστες ένα ευρύτερο φάσμα δυνατοτήτων όπως κατανεμημένες βάσεις δεδομένων και εφαρμογές.

3.      Οι αναβαθμίσεις είναι πολύ πιο εύκολα πραγματοποιήσιμες.

            Το μοντέλο το οποίο αποτελεί το πρότυπο για όλα τα συστήματα δικτύωσης είναι το OSI (Open Systems Interconnection), ανεπτυγμένο από τον οργανισμό ISO. Το συγκεκριμένο μοντέλο παρέχει ένα σκελετό για την ανάπτυξη διεθνών προτύπων για επικοινωνίες υπολογιστών. Με αυτό το τρόπο προσφέρεται η βάση για την ανεξαρτητοποίηση από πλατφόρμες. Στο σημείο αυτό δε θα αναφερθούμε περισσότερο στο μοντέλο OSI, αλλά θα αρκεστούμε να αναφέρουμε τα επίπεδα από τα οποίο αποτελείται :

1. Το Φυσικό Επίπεδο (Physical Layer)

2. Το Επίπεδο Διασύνδεσης Δεδομένων (Data Link Layer)

3.      Το Επίπεδο Δικτύου (Network Layer)

4.      Το Επίπεδο Μεταφοράς Δεδομένων (Transport Layer)

5.      Το Επίπεδο Συνόδου (Session Layer)

6.      Το Επίπεδο Παρουσίασης (Presentation Layer)

7.      Το Επίπεδο Εφαρμογής (Application Layer)

 

Εικόνα 7-4 : Η σχέση μεταξύ του FDDI προτύπου και του OSI μοντέλου

         Το FDDI ασχολείται αποκλειστικά με τα τρία πρώτα επίπεδα. Αποτελείται από δύο ανεξάρτητους δακτυλίους αντίθετης φοράς, οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους σε περίπτωση που παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα. Έτσι μπορούμε να συνδέσουμε μέχρι 500 σταθμούς εργασίας σε μια συνολική απόσταση 200 χιλιομέτρων. Τα FDDI πρότυπα παρέχουν δυνατότητα διαχείρισης, υψηλής ταχύτητας, ασφάλειας, χαμηλών ποσοστών λαθών και υψηλή ανεκτικότητα σε σφάλματα.

            Τα πολυτροπικά καλώδια οπτικών ινών ήταν τα πρώτα μέσα μετάδοσης και ακολούθησαν τα μονοτροπικά. Υπό ανάπτυξη βρίσκονται τα πρότυπα για υποστήριξη απλού χάλκινου καλωδίου. Τα παρακάτω ANSI πρότυπα ορίζουν τα συστατικά του FDDI:

1. Τα Physical Layer Medium Dependent (PMD) πρότυπα ορίζουν το μέσο και τους connectors για πολυτροπικές και μονοτροπικές οπτικές ίνες.

2. Το Physical Layer Protocol (PHY) πρότυπο ορίζει τους κανόνες για την κωδικοποίηση των δεδομένων.

3. Το Media Access Control (MAC) πρότυπο ορίζει τα πρωτόκολλα για τη λειτουργία του token ring και τη κατασκευή frames και tokens.

4. Το Station Management (SMT) πρότυπο ορίζει τα πρωτόκολλα για τη διαχείριση των PMD, PHY και MAC οντοτήτων.

 

            Τα FDDI πρότυπα ορίζουν επίσης και διάφορους τύπους συσκευών για διαδικτύωση. Σε αυτές περιλαμβάνονται συγκεντρωτές, dual και single attachment σταθμοί εργασίας. Επιπλέον, ορίζεται η μέγιστη απόσταση μεταξύ δύο σταθμών να είναι το πολύ 2 χιλιόμετρα για πολυτροπική ίνα, και 20 χιλιόμετρα για μονοτροπική. Χάρη στα παραπάνω χαρακτηριστικά το FDDI μπορεί και ανταποκρίνεται πετυχημένα τόσο σε υψηλές απαιτήσεις μεταφοράς δεδομένων όσο και σε αυξημένο αριθμό υπολογιστών που πρέπει να διασυνδεθούν.

 Μερικοί λόγοι που επιβάλλουν την ύπαρξη του FDDI είναι οι εξής :

·       Αυξημένος αριθμός χρηστών για διασύνδεση

·       Αυξημένη υπολογιστική ισχύς των desktop μηχανημάτων

·       Απαίτηση για κάλυψη μεγαλύτερων αποστάσεων

·       Αυξημένο φορτίο στο backbone του δικτύου

·       Μεγάλος αριθμός client/server εφαρμογών.

·       Υποστήριξη εφαρμογών απαιτητικών σε γραφικά

·       Επικράτηση εφαρμογών πολυμέσων

 

Μερικά Παραδείγματα Χρήσης του FDDI

            Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να παραθέσουμε μερικά παραδείγματα χρήσης του FDDI σε καθημερινές συνθήκες. Μια πρώτη και πολύ συνηθισμένη περίπτωση αποτελεί η σύνθεση ενός workgroup δικτύου υψηλών απαιτήσεων. Ένα τέτοιο configuration αποτελείται από σχετικά χαμηλό αριθμό συνδεδεμένων υπολογιστών σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Για αυτό το σκοπό συνδέουμε σταθμούς εργασίας, εξυπηρετητές και mini-computers σε έναν ή περισσότερους συγκεντρωτές (concentrators).

Εικόνα 7-5 : Τοπολογία standalone συγκεντρωτή

            Μια άλλη περίπτωση αποτελεί η δημιουργία ενός backbone δικτύου με χρήση FDDI. Χάρη σε αυτό παρέχουμε υπηρεσίες υψηλής ταχύτητας και διασύνδεση πολλαπλών LANs σε μια μεγάλη περιοχή ή κτίριο σε ένα ενοποιημένο δίκτυο. Σχεδιασμένο με στόχο την υψηλή αξιοπιστία, το FDDI υποστηρίζει διπλούς δακτυλίους για την αποφυγή διακοπής υπηρεσιών αν παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα. Οι συσκευές συνδέονται είτε απευθείας είτε μέσω συγκεντρωτή. Η χρήση συγκεντρωτή διατηρεί την ακεραιότητα του δακτυλίου ακόμα και όταν μια ή όλες οι συσκευές που βρίσκονται συνδεδεμένες σε αυτό αποτύχουν. Αυτό συνεπάγεται τη δυνατότητα απομάκρυνσης μιας συσκευής χωρίς διακοπή του FDDI δικτύου, κάτι που δε θα συνέβαινε αν είχαμε μια dual attachment συσκευή. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη σύνθεση χρησιμοποιείται και στο Ε.Μ. Πολυτεχνείο για την υλοποίηση του δικτύου δεδομένων και τη διασύνδεση των επιμέρους τοπικών δικτύων, με τη χρήση ενός διπλού δακτυλίου και συγκεντρωτών. Τα δίκτυα των εργαστηρίων συνδέονται μέσω router και συγκεντρωτή στο FDDI και από εκεί με το Internet.

Εικόνα 7-6 : Χρήση συγκεντρωτών σε τοπολογία διπλού δακτυλίου με δέντρα

            Μια λιγότερο γνωστή εφαρμογή του FDDI είναι η χρήση του σε δικτυακές συνδέσεις (host-to-host) μεταξύ μεγάλων συστημάτων ή μεταξύ ισχυρών εξυπηρετητών και των περιφερειακών τους, όπως συστοιχίες δίσκων που μπορούν να βρίσκονται σε απομακρυσμένο σημείο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η διασύνδεση μεγάλης συστοιχίας δίσκων με μεγάλους servers που εφαρμόζει η εταιρεία Sun Microsystems. Όλοι οι υπολογιστές της σειράς Ultra Enterprise x000 συνδέονται με οπτική ίνα με πολλαπλούς δίσκους, τα επονομαζόμενα Storage Arrays.

            Προσθέτοντας, τέλος, και την έλλειψη διαταραχών του οπτικού σήματος από ηλεκτρομαγνητικό θόρυβο και παρεμβολές, καθώς και το υψηλό αίσθημα ασφάλειας που προσφέρει το FDDI, δεν είναι καθόλου περίεργο γιατί προτιμάται όλο και περισσότερο από τις εταιρείες. Κάτι φυσικό αφού προσφέρει προστασία από ανεπιθύμητες παρεμβολές και υποκλοπές, περισσότερο από κάθε άλλο μέσο.

Αρχές Λειτουργίας

Έχοντας δει μερικά παραδείγματα χρήσης του FDDI, είναι καιρός να περάσουμε σε περισσότερες λεπτομέρειες για το πως επιτυγχάνονται αυτές οι σημαντικές λειτουργίες και ιδιότητες. Τα πρότυπά του ορίζουν τις διαδικασίες που χειρίζονται τη λειτουργία του δακτυλίου και τη συντήρησή του. Η τεχνολογία αυτή επιχειρεί να αντιμετωπίσει τις τυχόν αστοχίες του υλικού ώστε να παρέχει συνεχή λειτουργία και υπηρεσίες.

            Κατέχοντας τη σκυτάλη (token) ένας ενεργός σταθμός μεταδίδει ένα frame σαν μια ροή από σύμβολα στον επόμενο σταθμό στο δακτύλιο. Καθώς, κάθε σταθμός λαμβάνει με τη σειρά του αυτά τα σήματα, τα επαναδημιουργεί και τα αναμεταδίδει στον επόμενο. Όταν η ροή σημάτων επιστρέψει τελικά πίσω στον αρχικό σταθμό, απομακρύνεται από το δακτύλιο.

            Ο διπλός δακτύλιος αντίθετης φοράς αποτελεί μια από τις πιο θεμελιώδεις ιδέες του FDDI. Αποτελείται από ένα κύριο και ένα δευτερεύων δακτύλιο. Τα πρότυπα επιτρέπουν και στους δύο δακτυλίους να μεταφέρουν δεδομένα, τα οποία κυλούν με αντίθετες κατευθύνσεις στους δύο δακτυλίους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ειδικά σε εφαρμογές που απαιτούν μεγάλο bandwidth, είναι καλύτερα να χρησιμοποιείται ο πρωτεύων δακτύλιος και ο δευτερεύων να διατηρείται ως backup. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν ο FDDI δακτύλιος εκτελεί τη διαδικασία αποκατάστασης όταν παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα. Επιπλέον, η ταυτόχρονη χρησιμοποίηση και των δύο δακτυλίων για μετάδοση δεδομένων απαιτεί σταθμούς που διαθέτουν περισσότερα από ένα MAC και bridge/router για τη σύνδεση των δυο δακτυλίων. Τα παραπάνω προσθέτουν επιπλέον κόστος και πολυπλοκότητα.

Εικόνα 7-7 : Δακτύλιος διπλής κατεύθυνσης

            Ως γνωστόν, το FDDI επιτρέπει μετάδοση δεδομένων μέχρι αποστάσεις 200 χιλιομέτρων. Χρησιμοποιώντας όμως διπλό δακτύλιο, διπλασιάζεται το μήκος της οπτικής ίνας σε περίπτωση σφάλματος, οπότε πρέπει να υπολογίζουμε το μισό του μεγίστου για κάθε δακτύλιο, δηλαδή μειώνεται η δυνατή απόσταση στα 100 χιλιόμετρα.

            Όμως ο διπλός δακτύλιος δίνει τη μοναδική δυνατότητα να αποκατασταθεί η λειτουργία του δικτύου αυτόματα σε περίπτωση προβλήματος. Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται ενοποιώντας το πρωτεύων με το δευτερεύων δακτύλιο για να αποκατασταθεί η διαδρομή μετάδοσης. Αυτή η αφθονία στη σχεδίαση παρέχει ένα βαθμό ανεκτικότητας στα σφάλματα που δε συναντάται εύκολα σε άλλη σχεδίαση. Αν παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα, οι σταθμοί σε κάθε πλευρά του προβληματικού σημείου επαναρυθμίζονται. Ενώνουν τον πρωτεύων με το δευτερεύων δακτύλιο απομονώνοντας το πρόβλημα. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, ο διπλός δακτύλιος μετατρέπεται σε απλό, χάρη στον παραπάνω μετασχηματισμό. Αμέσως όταν το σφάλμα διορθωθεί, ο διπλός δακτύλιος επανέρχεται άμεσα στην αρχική του κατάσταση. Αν παρελπίδα παρουσιαστούν πολλαπλά προβλήματα την ίδια χρονική περίοδο τότε έχουμε τη δημιουργία περισσότερων από ένα ανεξάρτητων απλών δακτυλίων. Τότε, η επικοινωνία μεταξύ όλων των σταθμών είναι αδύνατη, οπότε και σχηματίζονται πολλοί ανεξάρτητοι δακτύλιοι.

Εικόνα 7-8 : Απομόνωση προβλήματος σε δακτύλιο διπλής κατεύθυνσης

            Η λειτουργία του FDDI δακτυλίου περιλαμβάνει την αποκατάσταση της επικοινωνίας, την αρχικοποίηση του, τη σταθερή λειτουργία και τη συντήρηση. Timers χρησιμοποιούνται για να ρυθμιστούν οι παραπάνω εργασίες. Κάθε σταθμός διαθέτει τρεις timers για τις ρυθμίσεις, οι οποίοι διαχειρίζονται τοπικά από το σταθμό και είναι οι: token rotation timer (TRT), token holding timer (THT) και valid transmission timer (TVX). Ο TRT χρησιμοποιείται για να χρονομετρηθεί η διάρκεια των εργασιών σε κάθε σταθμό. Είναι κρίσιμος για την επιτυχή λειτουργία του FDDI δικτύου, καθώς ελέγχει το προγραμματισμό του δακτυλίου κάτω υπό κανονικές συνθήκες και το χρόνο για την αποκατάσταση αν παρουσιαστεί πρόβλημα. Αρχικοποιείται με διαφορετικές τιμές ανάλογα με τη κατάσταση του δακτυλίου. Υπό κανονικές συνθήκες, εκπνέει όταν ο target token rotation timer έχει ξεπεραστεί. Οι σταθμοί διαπραγματεύονται το μέγεθός του μέσω της διεργασίας claim.

            Ο THT timer ελέγχει το χρόνο που ένας σταθμός μπορεί να ξεκινήσει αποστολή ασύγχρονων frames. Ένας σταθμός που κρατάει τη σκυτάλη μπορεί να ξεκινήσει να εκπέμπει αν δεν έχει εκπνεύσει ο THT. Αρχικοποιείται με τη τιμή της διαφοράς μεταξύ της άφιξης της σκυτάλης και του TTRT.

            O TVX timer μετρά τη περίοδο μεταξύ έγκυρων μεταδόσεων πάνω στο δακτύλιο. Αναγνωρίζει αν υπάρχει υπερβολικός θόρυβος, απώλεια σκυτάλης και άλλα λάθη. Όταν ο σταθμός λαμβάνει ένα έγκυρο frame ή τη σκυτάλη, ο μετρητής αυτός μηδενίζεται. Αν εκπνεύσει, τότε ο σταθμός θα ξεκινήσει μια διαδικασία επαναρχικοποίησης του δακτυλίου για να τον επαναφέρει στη σωστή κατάσταση.

            Για να σχηματιστεί ο δακτύλιος, οι σταθμοί οφείλουν να αποκαταστήσουν συνδέσεις με τους γείτονές τους. Το CMT μέρος του SMT ελέγχει αυτή τη διαδικασία. Κατά την έναρξη ή μετά από μια επανέναρξη της σύνδεσης, οι σταθμοί αναγνωρίζουν τους γείτονες τους εκπέμποντας και αναγνωρίζοντας ορισμένες ακολουθίες σημάτων. Η διαδικασία είναι η ακόλουθη :

1. Ανταλλαγή πληροφοριών για τον τύπο του port και τους κανόνες της σύνδεσης.

2. Διαπραγμάτευση του μήκους του link confidence test, το οποίο ελέγχει την ποιότητα των συνδέσεων μεταξύ των σταθμών.

3. Εκτέλεση του παραπάνω ελέγχου για τη συμφωνημένη περίοδο.

4. Ανταλλαγή πληροφοριών.

         Αν ο τύπος της σύνδεσης γίνει αποδεκτός και ο έλεγχος είναι θετικός, οι σταθμοί ολοκληρώνουν τη φυσική σύνδεση εκπέμποντας μια άλλη ακολουθία σημάτων. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται για κάθε σύνδεση του δακτυλίου. Τελικά όλοι οι σταθμοί συμμετέχουν. Στη συνέχεια, γίνεται η διαπραγμάτευση για τη διάρκεια τόσο της σκυτάλης όσο και των τιμών των διάφορων timers, καθώς και ποιος θα αρχικοποιήσει το δακτύλιο. Από εκεί και μετά έχουμε τη κανονική λειτουργία του FDDI δικτύου. Ακολουθούνται πέντε βήματα για τη μετάδοση ενός frame :

1. Ο σταθμός περιμένει μέχρι να ανιχνεύσει τη σκυτάλη.

2. Την καταλαμβάνει.

3. Τερματίζει τη διαδικασία αναπαραγωγής της σκυτάλης (έτσι Δε μπορούν να μεταδώσουν δεδομένα άλλοι σταθμοί).

4. Αρχίζει να εκπέμπει frames (μέχρι είτε να τελειώσουν τα δεδομένα προς μετάδοση ή να λήξει ο χρόνος κατοχής της σκυτάλης).

5. Επαναφέρει τη σκυτάλη στο δακτύλιο για τον επόμενο σταθμό.

 

Εικόνα 7-9 : Παράδειγμα μετάδοσης frame

            Όλοι οι ενεργοί σταθμοί στο δακτύλιο, εκτός από τον αποστολέα, λαμβάνουν και αναμεταδίδουν κάθε frame. Επίσης, συγκρίνουν τη διεύθυνση του παραλήπτη με τη δική τους και ελέγχουν για λάθη. Όταν το frame επιστρέψει στον αποστολέα, το απομακρύνει από το δακτύλιο.

   

FDDI Concentrators

      Οι συγκεντρωτές παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην τοπολογία του FDDI. Προσφέρουν την απαραίτητη ευελιξία για την ένωση των καλωδίων που μπορούν να βρεθούν σε διαφορετικά και μακρινά μεταξύ τους σημεία. Είναι τα κλειδιά στο διπλό δαχτυλίδι του FDDI συνδέοντας workstations καθώς και άλλα στοιχεία του FDDI, όπως άλλους συγκεντρωτές. Σε φυσικό επίπεδο οι συγκεντρωτές συμπεριφέρονται ως επαναλήπτες και επιτρέπουν τη σύνδεση μεταξύ απλά και διπλά συνδεδεμένων σταθμών. Σε standalone μορφή οι συγκεντρωτές συμπεριφέρονται ως hubs. Οι συγκεντρωτές μπορούν να σχεδιαστούν ως απλά η διπλά συνδεδεμένοι.

      Το παρακάτω σχήμα απεικονίζει ένα διπλό δακτύλιο από δέντρα, χρησιμοποιώντας τόσο απλής όσο και διπλής σύνδεσης συγκεντρωτές. Και οι δύο τύποι ενεργούν ως σημεία πρόσβασης στο FDDI δίκτυο και ενεργοποιούν τις συνδέσεις των σταθμών μέσω των M ports.

Εικόνα 7-10 : Χρησιμοποιώντας συγκεντρωτές απλής και διπλής σύνδεσης σε ένα διπλό δακτύλιο από δέντρα

 

Οι συγκεντρωτές μπορούν να έχουν ή όχι Media Access Control (MAC). Συγκεντρωτές χωρίς MAC χρησιμοποιούνται συνήθως σε μικρές standalone τοπολογίες σε περιορισμένου μεγέθους γεωγραφικές περιοχές. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι υπηρεσίες διαχείρισης μέσω δικτύου ίσως είναι απλά ένα επιπλέον κόστος. Στην περίπτωση που έχουν, τότε είναι δυνατός ο έλεγχος τους και η διαχείριση μέσω δικτύου και επίλυση των προβλημάτων από απόσταση.

Οι δύο βασικές λειτουργίες που επιτελούν είναι η απομόνωση και η εισαγωγή ενός σταθμού. Όταν διαπιστωθεί ότι υπάρχει πρόβλημα στη σύνδεση με ένα σταθμό εργασίας ή κάποιος χρήστης έχει κλείσει το σταθμό η έχει βγάλει το καλώδιο που τον συνδέει με το δίκτυο τότε αυτόματα ο σταθμός αποσυνδέεται από το δίκτυο του FDDI. Επίσης η αποσύνδεση μπορεί να γίνει από τον διαχειριστή. Ακριβώς αντίθετη ενέργεια είναι η σύνδεση ενός σταθμού σε ένα port του συγκεντρωτή και από εκεί στο δαχτυλίδι του FDDI.

Αξίζει να σημειώσουμε στο σημείο αυτό ότι η δυνατότητα της προσπέρασης που διαθέτει ένας συγκεντρωτής βελτιώνει την αξιοπιστία ενός δακτυλίου FDDI πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα από ότι η αρχιτεκτονική διπλά συνδεδεμένων σταθμών εργασίας. Δε παίζει ρόλο πόσα ports θα προσπεραστούν, το υπόλοιπο δίκτυο παραμένει πλήρως λειτουργήσιμο. Δε προσφέρονται υπηρεσίες παρά μόνο σε εκείνους τους σταθμούς που είναι συνδεδεμένοι σε ports που έχουν απενεργοποιηθεί.

      Με το που θα γίνει η σύνδεση του σταθμού με το port, ο συγκεντρωτής εισάγει το σταθμό είτε στον πρωτεύων είτε στο δευτερεύων δακτύλιο. Αυτό επιτυγχάνεται με το άνοιγμα του configuration switch, την επέκταση του δακτυλίου και τη σύνδεση του port. Η διαδικασία αυτή κρατάει πολύ λίγο (14 milliseconds για έναν πλήρως configured δακτύλιο).

      Προαιρετικό software για διαχείριση μέσω δικτύου επιτρέπει στο χρήστη να ρυθμίσει το συγκεντρωτή σύμφωνα με τις εκάστοτε ανάγκες του δικτύου. Τα προγράμματα αυτά επιτρέπουν στο διαχειριστή του δικτύου να παρακολουθεί αν λειτουργεί σωστά ο συγκεντρωτής, να καθορίζει ποιοι σταθμοί θα συνδεθούν σε ποιο port ή να προσθέσει/αφαιρέσει σταθμούς στο συγκεντρωτή είτε μέσω SMT frames είτε μέσω του πρωτοκόλλου SNMP.

    

FDDI Components

Σύνδεση στο FDDI θεωρείται η ένωση δύο η περισσότερων στοιχείων του με καλώδιο, μορφή point-to-point και πλήρως διπλής κατεύθυνσης. Κάθε ένα από τα στοιχεία έχει στοιχείο μετάδοσης και λήψης δεδομένων. Το καλώδιο μεταξύ δύο συνδεδεμένων σταθμών είναι διπλό, και έτσι το στοιχείο μετάδοσης και λήψης του ενός σταθμού είναι απ’ευθείας συνδεδεμένο με το αντίστοιχο στοιχείο του άλλου.

Εικόνα 7-11 : Φυσική σύνδεση στο FDDI

      Σύμφωνα με τα πρότυπα του FDDI υπάρχουν δύο είδη σύνδεσης: απλή και διπλή σύνδεση. Η απλή είναι η απλούστερη μορφή σύνδεσης αφού κάθε σταθμός έχει ένα S-type port το οποίο συνδέεται στο Μ port του συγκεντρωτή. Η μορφή αυτή σύνδεσης φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.

Εικόνα 7-12 : Η αρχιτεκτονική ενός σταθμού απλής σύνδεσης

       Για να αποφευχθεί η αποδυνάμωση από προβληματικούς ή εκτός λειτουργίας απλά συνδεδεμένους σταθμούς, η σχεδίαση συνήθως επιτρέπει στους συγκεντρωτές όταν διαγνώσουν ένα τέτοιο πρόβλημα, να θέτουν το σταθμό εκτός του δικτύου. Διπλή σύνδεση έχουμε όταν ο σταθμός συνδέεται τόσο στο κύριο, όσο και στο δευτερεύων δαχτυλίδι του FDDI. Στη σύνδεση αύτη υπάρχουν δύο ports τα Α και Β. Το port A συνδέεται στο port B ενός άλλου σταθμού, ενώ το port Β στο port A του ίδιου σταθμού.

Εικόνα 7-13 : Η αρχιτεκτονική ενός σταθμού διπλής σύνδεσης

Με αυτή τη μορφή σύνδεσης δεν απαιτείται συγκεντρωτής για να συνδεθεί κάτι πάνω στο δαχτυλίδι. Επειδή μπορεί να συνδεθεί απευθείας και στους δύο δακτυλίους, ένας DAS σταθμός είναι ικανός συνδυάσει τους δύο δακτύλιος για να παρακάμψει κάποιο πρόβλημα που τυχόν παρουσιαστεί. Στην περίπτωση αυτή, αν ένας σταθμός έχει πρόβλημα ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο έχει αποσυνδεθεί από το δίκτυο, τότε αυτό έχει διασπαστεί σε άλλα μικρότερα, και γενικά δύο σταθμοί που βρισκόταν πριν στο ίδιο δίκτυο, δεν μπορούν τώρα να επικοινωνούν. Το πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί αν χρησιμοποιηθούν και σε αυτή την περίπτωση συγκεντρωτές, οι οποίοι αυτόματα βγάζουν το σταθμό έξω από το δίκτυο, αν διαπιστώσουν πρόβλημα. Η σύνδεση των σταθμών απευθείας στο FDDI γίνεται μέσω των FDDI controllers. Η κατασκευή τους επιτρέπει συνήθως και απλή και διπλή σύνδεση.               

            Οι FDDI controllers συνδέουν σταθμούς του τελικού χρήστη ή συστήματα στο FDDI δίκτυο. Κάθε controller έχει ένα interface σε έναν σταθμό εργασίας ή σύστημα. Για παράδειγμα, RISC-based TURBO channel ή κάποιο άλλο τυποποιημένο bus. Αποτελούνται από τις οντότητες PMD, PHY, MAC και SMT. Συνδέονται στην εσωτερική bus δομή του σταθμού εργασίας. Οι έξυπνοι controllers διαθέτουν δική τους ενσωματωμένη λογική ελεγχόμενη από μικροεπεξεργαστή, που τους επιτρέπει τη μετάδοση δεδομένων μεταξύ του υπολογιστή και του δικτύου, χωρίς να επιβαρύνεται η κεντρική μονάδα επεξεργασίας.

  

Network Managment

         Eνα σύστημα διαχείρισης μέσω δικτύου παρέχει το σκελετό για τη διαχείριση ετερογενών συστημάτων από διαφορετικούς κατασκευαστές. Αυτά τα συστήματα μπορούν να συνδεθούν σε ένα πλήθος από δικτυακά περιβάλλοντα. Η δυνατότητα να διαχειρίζεται κανείς συσκευές με τη χρήση ενός εκτεταμένου δικτύου παρέχει στους χρήστες εκπληκτική ευελιξία σχετικά με τη σχεδίαση και τον περιορισμό των εξόδων. Ένα αποτελεσματικό τέτοιο σύστημα επιτρέπει στο προσωπικό να επιτύχει τους στόχους και να ικανοποιήσει τις τεχνικές ανάγκες που παρουσιάζονται.

Η διαχείριση του δικτύου από απόσταση προσφέρει ευελιξία στη σχεδίαση, ευκολία και ταχύτητα στη διαχείριση και την επίλυση των προβλημάτων καθώς και λιγότερα έξοδα. Για να είναι όμως αποτελεσματική η διαχείριση αυτή είναι απαραίτητα ισχυρά εργαλεία με μορφή software. Τα εργαλεία αυτά προσφέρουν ευελιξία, ολοκληρωσιμότητα και εύκολη ανάπτυξη του δικτύου. Ακόμα ένα πλεονέκτημα είναι η προστασία της επένδυσης που έχει γίνει. Επειδή τα υπάρχοντα στοιχεία, καθώς και όποια άλλα προστεθούν αργότερα, υποστηρίζονται, δεν υπάρχει η ανάγκη αντικατάστασης του υλικού όταν πραγματοποιηθεί κάποια επέκταση.

Το βασικό πρωτόκολλο στη διαχείριση του δικτύου είναι το SNMP (Simple Network Managment Protocol) το οποίο προσφέρει πρόσβαση στις συναρτήσεις ελέγχου του δικτύου μέσω του πρωτοκόλλου TCP/IP. Eχει αναπτυχθεί από το Internet Engineering Task Force (IETF) και ανήκει στο επίπεδο εφαρμογών (applications layer). Το CMIP (Common Managment Information Protocol) είναι ένα πρωτόκολλο βασισμένο στο OSI το οποίο, όπως και το SNMP, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαχείριση. Η διαχείριση που βασίζεται στα παραπάνω πρωτόκολλα γίνεται μέσω των συναρτήσεων διαχείρισης.

 

·         Configuration Management :

Επιτρέπει στους χρήστες να αλλάζουν τις παραμέτρους και τα χαρακτηριστικά του δικτύου καθώς και να βλέπουν τα τρέχοντα χαρακτηριστικά του. Επίσης μπορούν να παρακολουθούν κάθε στιγμή με μορφή σχήματος τα στοιχεία που αποτελούν το δίκτυο προσφέροντας έτσι πολύτιμα στοιχεία.

·         Fault Management :

Προσφέρει έρευνα, διάγνωση και αντιμετώπιση προβλημάτων συμπεριλαμβανομένων:

i) Συλλογή μηνυμάτων λαθών από τα στοιχεία του δικτύου.

ii) Περιοδική εξέταση για μηνύματα λαθών.

iii) Δημιουργία ξεχωριστής συλλογής λαθών ξεχωριστά για κάθε στοιχείο.

·         Performance Management :

Εμφανίζει στοιχεία σχετικά με την απόδοση του δικτύου τα οποία επιτρέπουν την ανάλυση και την βελτίωση του.

·         Accounting Management :

Επιτρέπει την αποτελεσματική παρακολούθηση και αξιολόγηση των πόρων του δικτύου και της χρησιμοποίησης τους. Επίσης, δίνει στοιχεία σχετικά με το ποιοι χρήστες ή υποδίκτυα χρησιμοποιούν το δίκτυο και πόσο.

·         Security Management :

Προσφέρει τη δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος. Γιατί όσο τα δίκτυα μεγαλώνουν και ευαίσθητα δεδομένα κυκλοφορούν σε αυτό. Έτσι πρέπει να δημιουργηθούν υπηρεσίες για τον έλεγχο των δεδομένων και τον έλεγχο της πρόσβασης ή όχι των χρηστών σε αυτά.

 

Σύγκριση LAN Προτύπων

      Τα πρότυπα Ethernet, Token Ring και FDDI είναι τα πιο διαδεδομένα αυτή τη στιγμή στο χώρο των τοπικών δικτύων (LANs). Το Ethernet πρότυπο IEEE 802.3 ορίζει ως τοπολογία ένα λογικό κοινό δίαυλο χρησιμοποιώντας τη τεχνολογία Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection (CSMA/CD) για πρόσβαση στο δίκτυο. Το Token Ring πρότυπο IEEE 802.5 ορίζει μια αρχιτεκτονική δακτυλίου με σκυτάλη (token), η οποία μπορεί να λειτουργήσει τόσο στα 4 Mbps όσο και στα 16 Mbps. Το FDDI πρότυπο ορίζει ένα δακτύλιο των 100 Mbps με σκυτάλη που βασίζεται σε timed token πρωτόκολλο. Το παρακάτω σχήμα δείχνει τη σχέση που συνδέει τα πρότυπα αυτά μεταξύ τους αλλά και με το OSI πρότυπο:

 

Εικόνα 7-14 : Η σχέση που συνδέει το FDDI και τα άλλα LAN πρότυπα

 Έχει πρακτικά πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να εξετάσουμε τις βασικές διαφορές του FDDI με άλλα LAN standards, όπως το IEEE 802.3 (Ethernet) και το IEEE 802.5 (Token Ring), κάτι που γίνεται στη συνέχεια:

·         Bandwidth – Εύρος Ζώνης :

Είναι το μέγιστο φορτίο κίνησης που μπορεί να διοχετευτεί μέσω του δικτύου σε συγκεκριμένο χρόνο. Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τη σύγκριση μεταξύ των standards.

 

FDDI

IEE 802.3

IEE 802.5

Bandwidth

100 Mb/s

10 Mb/s

4 ή 16 Mb/s

·         Μέγιστος αριθμός σταθμών και μέγιστη απόσταση :

Eταν τα LAN αρχίζουν και μεγαλώνουν τότε τίθεται και το θέμα του μέγιστου αριθμού κόμβων, της μέγιστης απόστασης μεταξύ σταθμών και του μέγιστου μήκους του δικτύου.

 

FDDI

IEEE 802.3

IEEE 802.5

Μέγιστος αριθμός κόμβων

500

1024

250

Μέγιστη απόσταση μεταξύ κόμβων

2 km (1.2 mi) για πολυτροπική ίνα

ή

>20 km (12.4 mi) για μονοτροπική

2.8 km (1.7 mi)

300 m (4 Mb/s ring) – Προτείνεται, όμως, απόσταση 100 μέτρων για 4 και 16 MB/s

Μέγιστο συνολικό μήκος δικτύου

100 km (62 mi)

2.8 km (1.7 mi)

Ποικίλει ανάλογα με το configuration

·         Τοπολογία δικτύου :

Η τοπολογία του κάθε δικτύου έχει δύο συνιστώσες : την φυσική τοπολογία και τη λογική τοπολογία. Η φυσική τοπολογία ορίζει τη μορφή της καλωδίωσης. Η λογική τοπολογία περιγράφει την εικόνα του δικτύου όπως φαίνεται από την μέθοδο πρόσβασης του σταθμού.

 

FDDI

IEEE 802.3

IEEE 802.5

Λογική τοπολογία

Διπλός δακτύλιος,

Διπλός δακτύλιος από δέντρα

Κοινός δίαυλος (Bus)

Απλός δακτύλιος

Φυσική τοπολογία

Δακτύλιος, Αστέρας, Ιεραρχικός αστέρας

Αστέρας, Δίαυλος, Ιεραρχικός αστέρας

Δακτύλιος, Αστέρας, Ιεραρχικός αστέρας

·         Υποστηριζόμενα μέσα μετάδοσης :

Είναι το μέσο το οποίο μπορεί να συνδέει δύο σταθμούς σε κάθε ένα από τα πρωτόκολλα, όπως για παράδειγμα οπτική ίνα ή twisted pair καλώδιο.

 

FDDI

IEEE 802.3

IEEE 802.5

Μέσο μετάδοσης

Οπτική ίνα

Οπτική ίνα, twisted-pair, ομοαξονικό καλώδιο

Οπτική ίνα, twisted-pair

 

·         Έλεγχος πρόσβασης στο κανάλι :

Σε κάθε ένα από τα standards καθορίζεται με ποιο τρόπο θα ελέγχεται κάθε χρονική στιγμή αν ο κάθε σταθμός έχει δικαίωμα να εκπέμψει στο κανάλι, πάνω στο οποίο βρίσκονται οι άλλοι σταθμοί, και ποια είναι η διαδικασία με την οποία γίνεται αυτό.

 

 

FDDI

IEEE 802.3

IEEE 802.5

Μέθοδος πρόσβασης

Timed-token passing

CSMA/CD

Token passing

Ανάκτηση της σκυτάλης (token)

Δέσμευση της σκυτάλης

-

Θέτοντας ένα status bit, μετατρέπεται η σκυτάλη (token) σε frame

Αποδέσμευση της σκυτάλης (token)

Μετά τη μετάδοση

-

Μετά το stripping (4)

Μετά τη μετάδοση (16)

Frames στο δίκτυο

Πολλαπλά

Eνα

Eνα (4 Mb/s)

Πολλαπλά (16Mb/s)

Πόσα frames μεταδίδονται ανά πρόσβαση

Πολλαπλά

Eνα

Eνα

 ·         Μέγιστο μέγεθος frame :

Είναι το μέγιστο μέγεθος δεδομένων που μπορεί να μεταδώσει ένας σταθμός με μια μόνο μετάδοση.

 

FDDI

IEEE 802.3

IEEE 802.5

Μέγιστο μέγεθος frame

4,500 bytes

1,518 bytes

4,500 bytes (4)

17,800 bytes (16)

 

Υλοποιώντας Ένα FDDI Δίκτυο

Η απόφαση για την χρησιμοποίηση του FDDI εξαρτάται από διάφορους παράγοντες :

·         Τον τύπο του δικτύου και τις εφαρμογές που το χρησιμοποιούν.

·         Το παρόν μέγεθος του LAN.

·         Οι προβλέψεις για το μελλοντικό μέγεθος του LAN.

·         Οι προβλέψεις για το μελλοντικό φορτίο στο LAN.

           

Η υλοποίηση του FDDI γίνεται με τα παρακάτω βήματα :  

·         Προσδιορισμός της υπάρχουσας καλωδίωσης.

·         Ανάπτυξη ενός συστήματος καλωδίων αν δεν υπήρχε πριν κανένα δίκτυο

·         Τοποθέτηση των καλωδίων μέσα στα κτίρια κατά την κατασκευή τους, ή κατά την εγκατάσταση του δικτύου.

  Κατά την εγκατάσταση του δικτύου καθορίζεται και η μορφή της καλωδίωσης με βάση τους εξής παράγοντες : 

·         Δυνατότητα να αναπτύσσεται και να αλλάζει με το δικτυακό περιβάλλον των χρηστών

·         Συμβατότητα.

·         Κόστος.

·         Εύκολη διαμόρφωση και επιδιόρθωση.

·         Ελαστικότητα για να μην υπάρχει πρόβλημα σε δύσκολες περιπτώσεις.

·         Να υποστηρίζει διαφορετικούς τύπους δικτυακών υπηρεσιών.

·         Απόδοση δικτύου.

·         Δικτυακό hardware.

     Γενικά υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα που οδηγούν στην χρησιμοποίηση συγκεντρωτών. Η ευθύνη για την ρύθμιση των παραμέτρων του δικτύου μεταφέρεται από τους χρήστες στο hardware. Επιπλέον αν ένας σταθμός βγει εκτός λειτουργίας, το δίκτυο δουλεύει κανονικά, δηλαδή κάθε χρήστης έχει ένα καλώδιο, το οποίο αν δεν το χρησιμοποιήσει σωστά τότε έχει πρόβλημα μόνο ο ίδιος. Η διαχείριση του δικτύου είναι τώρα πιο εύκολη και είναι δυνατόν να προστεθούν και να αφαιρεθούν σταθμοί χωρίς ιδιαίτερο κόπο.

 

Ευρετήριο Όρων για το FDDI

Attachment : Η δυνατότητα σύνδεσης ενός σταθμού εργασίας ή συγκεντρωτή (concentrator) σε ένα δίκτυο FDDI. Οι σταθμοί εργασίας και οι συγκεντρωτές κατηγοριοποιούνται σε διπλής σύνδεσης (dual attachment), απλής σύνδεσης (single attachment) και καμίας σύνδεσης (null attachment).

Bypass : Η ικανότητα ενός κόμβου να μπορεί προαιρετικά να απομονώνει τον εαυτό του από το δίκτυο FDDI ενώ παράλληλα να διατηρεί τη συνεκτικότητα της καλωδίωσης.

Συγκεντρωτής : Ένας FDDI κόμβος ο οποίος διαθέτει επιπρόσθετα ports, παραπάνω από εκείνα που απαιτούνται για τη δική του σύνδεση σε ένα FDDI δίκτυο. Αυτά τα επιπρόσθετα ports υπάρχουν για τη σύνδεση και άλλων FDDI κόμβων (ακόμα και άλλους συγκεντρωτές) κατά μια τοπολογία δέντρου. Είναι ότι ακριβώς το hub για ένα Ethernet δίκτυο.

Counter-rotation : Μια διάταξη κατά την οποία δύο διαδρομές, μια για κάθε κατεύθυνση, υπάρχουν σε μια τοπολογία δακτυλίου.

Dual Attachment Concentrator (συγκεντρωτής διπλής σύνδεσης): Ένας συγκεντρωτής που προσφέρει διπλή σύνδεση στο FDDI δίκτυο και έχει τη δυνατότητα να διατηρεί ένα διπλό (με αντίθετες φορές) δακτύλιο.

Dual Attachment Station (σταθμός εργασίας διπλής σύνδεσης) : Ένας σταθμός εργασίας που προσφέρει διπλή σύνδεση στο FDDI δίκτυο και μπορεί να διατηρεί ένα διπλό (με αντίθετες φορές) δακτύλιο.

Dual ring (διπλός δακτύλιος) : Ένα ζευγάρι λογικών δακτυλίων με αντίθετες φορές.

Entity (οντότητα) : Μια ενεργή υπηρεσία ή στοιχείο διαχείρισης που περιλαμβάνεται σε κάποιο επίπεδο ή ημιεπίπεδο OSI.

Fiber Optic Cable (καλώδιο οπτικής ίνας) : Καλώδιο που περιλαμβάνει μια ή περισσότερες οπτικές ίνες.

Logical Ring (λογικός δακτύλιος) : Ένα σύνολο από MACs σειριακά συνδεδεμένα ώστε να σχηματίζουν έναν απλό δακτύλιο. Ένα FDDI δίκτυο που αντέχει σε σφάλματα παρέχει δύο λογικούς δακτυλίους.

Media Interface Connector (MIC) : Ένα ταιριασμένο ζευγάρι connectors το οποίο παρέχει σύνδεση μεταξύ ενός FDDI κόμβου και μιας εγκατάστασης οπτικής ίνας. Το MIC αποτελείται από δύο μέρη: το βύσμα και την υποδοχή.

MIC βύσμα : Το αρσενικό κομμάτι του MIC το οποίο τερματίζει ένα καλώδιο οπτικής ίνας.

MIC υποδοχή : Το θηλυκό κομμάτι του MIC το οποίο περιέχεται σε ένα FDDI κόμβο.

FDDI δίκτυο : Μια συλλογή από FDDI κόμβους συνδεδεμένοι μεταξύ τους ώστε να σχηματίζουν μια ακολουθία ή ένα δέντρο ή μια ακολουθία από πολλαπλά δέντρα. Η τοπολογία αυτή ονομάζεται και «ένας διπλός δακτύλιος από δέντρα».

Node (κόμβος) : Ένας γενικός όρος, ο οποίος χρησιμοποιείται τα ενεργά στοιχεία ενός FDDI δικτύου (δηλαδή σταθμός εργασίας ή συγκεντρωτής).

Null Attachment Concentrator (NAC) : Ένας συγκεντρωτής ο οποίος Δε περιέχει ένα A,B ή S port.

Physical Connection : Η full-duplex συσχέτιση των φυσικών επιπέδων (physical layers) μεταξύ γειτονικών PHY οντοτήτων (σε γειτονικούς κόμβους) σε ένα FDDI δίκτυο, π.χ. ένα ζευγάρι από physical links.

Physical Link : Το πιο απλό μονοπάτι (μέσω του PMD και του προσκολλημένου μέσου) από τη διαδικασία εκπομπής μιας PHY οντότητας, σε μια διαδικασία λήψης μιας γειτονικής PHY οντότητας (μεταξύ γειτονικών κόμβων) σε ένα FDDI δίκτυο.

Port : Μια PHY και μια PMD οντότητα σε ένα κόμβο, δημιουργώντας μαζί ένα PHY/PMD ζεύγος, το οποίο μπορεί να συνδεθεί σε ένα οπτικό μέσο και να παρέχει τη μια άκρη μιας φυσικής σύνδεσης (physical connection) με έναν άλλο κόμβο.

Primitive : Ένα στοιχείο των υπηρεσιών που προσφέρει μια οντότητα σε μια άλλη.

Optical Receiver : Ένα οπτό-ηλεκτρονικό κύκλωμα το οποίο μετατρέπει ένα οπτικό σήμα σε ηλεκτρικό.

Repeater : Αναμεταδότης φυσικού επιπέδου .

Ring : Ένα σύνολο από κόμβους στο οποίο η πληροφορία περνάει διαδοχικά μεταξύ κόμβων και κάθε κόμβος με τη σειρά του την επεξεργάζεται ή την αντιγράφει και τελικά την επιστρέφει στον κόμβο προέλευσης.

Rooted node : Ένας κόμβος ο οποίος δεν έχει ενεργό A,B ή S port σε δενδροειδή μορφή.

Services : Οι υπηρεσίες που προσφέρονται από μια οντότητα σε μια άλλη. Υπηρεσίες δεδομένων παρέχονται σε μια οντότητα υψηλότερου επιπέδου. Υπηρεσίες διαχείρισης παρέχονται σε μια οντότητα διαχείρισης στο ίδιο ή σε πιο πάνω επίπεδο.

Single attachment concentrator (SAC) : Ένας συγκεντρωτής ο οποίος προσφέρει απλή σύνδεση στο FDDI δίκτυο.

Single attachment station (SAS) : Ένας σταθμός εργασίας ο οποίος προσφέρει απλή σύνδεση σε ένα FDDI δίκτυο.

Station : Ένας σταθμός εργασίας στον οποίο μπορούμε να απευθυνθούμε σε ένα FDDI δίκτυο, με δυνατότητες εκπομπής, λήψης και αναμετάδοσης πληροφορίας. Ένας σταθμός εργασίας έχει ακριβώς ένα SMT, τουλάχιστον ένα MAC, PHY και PMD.

Symbol : Το μικρότερο στοιχείο σήματος που χρησιμοποιείται από το επίπεδο διασύνδεσης δεδομένων (Data Link Layer - DDL). Το σύνολο των συμβόλων αποτελείται από 16 σύμβολα δεδομένων και 8 σύμβολα ελέγχου.

Transmitter : Ένα οπτό-ηλεκτρονικό κύκλωμα το οποίο μετατρέπει ένα ηλεκτρικό, λογικό σήμα σε οπτικό.

Trunk : Μια τοπολογία φυσικού βρόχου, είτε ανοικτή είτε κλειστή, που υλοποιεί δύο μονοπάτια σημάτων με οπτική ίνα, ένα για κάθε διάταξη (π.χ. αντίθετης περιστροφής), σχηματίζοντας μια σειρά από peer συνδέσεις μεταξύ FDDI κόμβων. Όταν η ακολουθία σχηματίζει κλειστό βρόχο καλείται και ακολουθία δακτυλίου (trunk ring).